تشنه ایم1.کس نمیکرد لحظه ای از ربّ گریز گر چو اولاد می نمود خود را عزیز 2.کس نمی کرد غفلت از او هیچگاه خسته از دیدن نمیگردید نگاه 3.غرق ربّ میشد بنی آدم چنان

اظهار نامه شش حواس 1.چشم گوید دارمش از نور روز گوش گوید با ندا گردد بروز 2.شامه می گوید که دارم بوی او لامسه لمس کرده هر سو روی او 3.ذائقه از شهد او شیدا شده

قصه وافور با لبان 1.گفت وافور شامگاهی با لبان میزنی خوش-بوسه ها بر من شبان 2.اما کار دیگرت زارم کند از تو و فصل تو بیزارم کند 3.می مکی مغز تن و جان مرا